Jak co roku i tym razem odbył się na Stołówce Studenckiej  Politechniki Śląskiej w Gliwicach ( cudowne miejsce,   szczególnie z  zewnątrz )  Bal  Budowlańca.
Dla niektórych była to impreza pożegnalna ze studenckim życiem...  przyszedł czas, aby zacząć poważne, dorosłe życie .
   5,5 roku spędzonego na uczelni nie można zapomnieć. Wieczne użeranie się z egzaminami "nie do przejścia", profesorami "nie do ujarzmienia", projektami "nie do zrobienia", skończyło się, ale co miało pozostać w głowie, to pozostanie. Na zawsze...
   Osoby na które nie można było patrzeć, za parę lat staną się osobami, które chciałoby się znowu zobaczyć. Książki, od których bolała głowa i ręka, staną się książkami, na które patrząc, będzie można się uśmiechnąć.
   Tylko paskudna  kawa z automatów na korytarzu pozostanie paskudna . Zapach spalonych frytek, włóczący się po korytarzach, po każdym piętrze wydziału, też pozostanie paskudny, ale będzie się kojarzył z czasem, kiedy wszystko jeszcze było do przewidzenia.

A teraz...
A teraz trzeba się z tym pogodzić...
Pogodzić się z tym, że nikt nie zaplanuje nam życia. Dostaliśmy cegły, zaprawę, a co z nich zbudujemy to zależy tylko od nas.

"Wierzę mocno, że nauka i pokój w końcu osiągną tryumf nad ciemnotą i wojną, że narody porozumieją się nie dla  niszczenia  dzikiego, bezmyślnego, lecz  dla  budowania
i pożytku."